در پایان جنگ داخلی، یک سرباز اتحادیه از زندان آزاد می‌شود و با یک هم‌بند به میزوری سفر می‌کند؛ جایی که همسفرش به جرم اسب‌دزدی مورد اصابت گلوله قرار گرفته و دار زده می‌شود. کالیفرنیا تصمیم می‌گیرد وسایل همسفر متوفی خود را به مزرعه خانواده‌اش ببرد و در آنجا عاشق خواهر دوستش می‌شود. اما پس از آن، «ارواح» جنگ به شکلی غیرمنتظره بازمی‌گردند و دوباره به سراغ او می‌آیند.

کمیسر ماریانی درباره یک گروه از آدم‌ربایان تحقیق می‌کند.

راندوس، فرمانده ده نفر از سربازان، چنان در هدایت نیروهایش درخشان عمل می‌کند که سزار او را به درجه فرماندهی صد نفر ارتقا می‌دهد. او متعاقباً به مصر فرستاده می‌شود تا سزار را از اقدامات و نیات مارکوس لیسینیوس کراسوس، مردی بسیار ثروتمند و جاه‌طلب که سزار از او واهمه دارد، مطلع سازد. یک سفر دریایی سرنوشت‌ساز از مصر به رم، راندوس را به اسارت نیروهای مزدور درمی‌آورد و منجر به شورشی می‌شود که از طریق آن، او آزادی خود و سایر برده‌ها را به دست می‌آورد. مردی که در کنار اسپارتاکوس جنگیده بود، از روی آویزی که راندوس از مادر مرحومش دریافت کرده بود، این مرد جوان را به عنوان پسر اسپارتاکوس و وارینیا شناسایی می‌کند. راندوس که در ابتدا تمایلی به پذیرش این داستان درباره اصالت خود ندارد، تحت شرایطی مجبور می‌شود بیست سال بعد، شاهکار پدرش را تکرار کند.